آخرين مطالب

آشنایی با بیماری آبله در پرندگان

بیماری آبله در پرندگان

poultry Cholera a fatal illness آشنایی با بیماری آبله در پرندگان

مقدمه

آبله یکی از بیماری های پرندگان است که سرعت انتشار آهسته ای دارد و از سالیان قبل وجود داشته ولی سبب مرگ و میر چندانی نمی شود، مگر آنکه دستگاه تنفسی با عوامل دیگری درگیر شود. بیماری در هر سن و هر موقعی می تواند ظاهر شود. علائم آن بروز ندول روی پوست، غشاهای نکروتیک دیفتریک در دهان و قسمت فوقانی دستگاه تنفس می باشد.
بیماری آبله در تمام نقاط جهان شایع است و پرندگان در هر سنی و از هر نژادی به آن حساس اند. ویروس اختصاصی آبله هر پرندهای تقریبا قادر است در سایر پرندگان هم تا حدودی ایجاد بیماری و هم چنین تولید ایمنی کند. بنابراین پرندگان مختلف ضمن این که به ویروس اختصاصی خود حساسیت دارند تا اندازه ای هم به ویروس آبله سایر پرندگان حساس می باشند. ویروس آبله پرندگان در انسان بیماری ایجاد نمی کند و آنچه در انسان به نام آبله مرغان معروف است بیماری دیگری است و به آبله پرندگان ربطی ندارد. به عقیده عموم بیماری آبله پرندگان یا به طور مستقیم از پرنده بیمار به سالم منتقل می شد یا در اثر نزاع و نوک زدن به همدیگر و یا نیش پشه ها و حشرات و یا هر عاملی که جراحت ایجاد نماید بیماری منتقل می شود. در یک تحقیق، پرندگان سالم را در قفس هایی که قبلا پرنده آلوده داشت گذاشتند. مدتی بعد بیماری در آنها دیده شد. پرندگان اغلب از سه ماه به بالا حساسیت نشان می دهند. بیماری در بالغین غالبا مشکل آفرین است. در صورتی که بیماری در گله بروز کرد اگر مایه کوبی صورت نگیرد تا آخر دوره در گله باقی میماند. بیماری به صورت تک گیر بروز کرده و چنانچه به فرم مخاطی تبدیل شد تلفات حادث می شود. دوره کمون از ۴ تا ۱۰ روز متغیر است. بسیار به آرامی و آهستگی در گله شایع می شود. پرندگان بهبود یافته ایمن خواهند شد ولی برای مدت ها به صورت حامل باقی خواهند بود که مدت آن هنوز مشخص نیست.بیماری به دو شکل بروز می کند. نوع پوستی و نوع مخاطی که دیفتری می نامند. مشخصات بروز این دو فرم چنین است که اگر بیماری در فصل زمستان و هوای سرد بروز کند نوع دیفتری بسیار شایع می گردد. در تابستان نوع پوستی شایع تر است شاید که علت آن گزش حشرات و یا نیش پشه ها در تابستان باشد.
۱- آبله پوستی:
جراحات این نوع آبله اصولا در نواحی بدون پر ظاهر می گردند. دانه های زگیل مانندی در ناحیه گوشه های چشم، اطراف دهان، ریش و گاهی به ندرت ممکن است در نواحی دیگر بدن مثل ساق پاها، اطراف مخرج، ران و سینه پرنده یافت شوند. دانه های آبله در ابتدا کوچک و سفید رنگ هستند و به تدریج بزرگ تر و زرد رنگ می شوند و در حدود پایان هفته دوم قدری نرم می شوند و داخل دانه ها از مایع چرکی غلیظی انباشته می گردد. چنانچه در این مقطع پوشش دانه ها را با دست جدا کنیم خونریزی مختصری در محل ایجاد می شود. به هر حال حداکثر تا پایان هفته چهارم بافت زیرین دانه های آبله به تدریج التیام یافته و پوشش خارجی آنها از محل زخم جدا شده و می افتد. همین بخش جدا شده از جراحات آبله حاوی مقادیر فراوانی ویروس بوده و به عنوان منبع حفظ و انتشار بیماری محسوب می شود. محل دانه ها و زگیل های آبله معمولا مدتها به صورت فرو رفتگی های کوچکی باقی می مانند.
۲- نوع مخاطی:
نوع مخاطی بیماری که دیفتری گفته می شود در بعضی اوقات گودی اطراف حدقه  یا چشم را مبتلا و متورم کرده و قیافه پرنده را تغییر می دهد. مشابه همین زخم ها که محتوی توده ای پنیری شکل است در حنجره هم ظاهر شده و راه ورود هوا را مسدود کرده و پرنده در ثر خفگی تلف میشود. گاهی نیز تاول در حلق و دهان و روی نای و مری ظاهر می شود. احتمال بروز تلفات در آبله محطی به ویژه هنگامی که پرنده بیمار در شرایط فقر غذایی، ضعف و لاغری و هجوم سایر بیماری ها قرار داشته باشد به شدت افزایش می یابد. در واگیری های شدید بیماری آبله گاهی نیز ممکن است هر دو شکل بیماری روی یک پرنده ظاهر شود. در چنین حالتی درصد تلفات و زیان های اقتصادی ناشی از این شکل همواره زیادتر از هریک از دو نوع پوستی و یا مخاطی خواهد بود.به طور کلی داروی اختصاصی برای معالجه بیماری های ویروسی وجود ندارد. پیشگیری به شکل واکسیناسیون بهترین روش کنترل بیماری است. بهترین روش پیشگیری مایه کوبی در کشاله بالا با واکسن استیل (سوزن مخصوص آبله کوبی) است. آبله غالبا در مناطق گرمسیری و معتدل بروز کرده و در مناطق سردسیر تنها در فصل تابستان شایع و عمدتا به وسیله حشرات منتقل می گردد. پرندگان وحشی در نقل و انتقال و گسترش بیماری نقش اساسی دارند. گرچه انتقال اغلب مستقیم صورت می گیرد ولی گاهی در اثر غذای آلوده نیز امکان سرایت بیماری وجود دارد.بیماری آبله درمان خاصی ندارد ولی با رعایت کامل اصول بهداشت و ضدعفونی محل زخم ها و دانه های آبله توسط ترکیبات یددار و همچنین تقویت عمومی گله همراه با مصرف آنتی بیوتیک های قوی تا حدود زیادی می تواند پیشرفت بیماری را محدود کرده و از صدمات اقتصادی که اغلب با ظهور بیماریهای عفونی پدید می آیند جلوگیری می کند.

بازنشراز:جوجه-کشی.com/index.html

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

58 − 48 =