آخرين مطالب

آشنایی با تغذیه شتر

آشنایی با تغذیه شترReviewed by عاطفه on Jul 23Rating: 5.0

 آشنایی با تغذیه شتر

69(69)100 آشنایی با تغذیه شتر

شتر حیوانی است که در تغذیه علاوه بر علوفه می تواند از درختان،‌درختچه ها و علوفه خشک استفاده کند و با اضافه کردن حبوبات به جیره غذایی شتر دیده شد که این شتران بیشتر از شتران دیگری که فقط بردرختچه ها تغذیه می کرده اند فعالیت کاری داشته اند .برخی از گیاهان بیابانی که شتر از آنها تغذیه می کند ، عبارتند از : خارشتر، تاغ ، قیچ ، گون ، گاورس ، اتریپاکس ، علف شور ، برشنک ، خارخاسک ، درمنه و غیره .متوسط میزان غذایی که شتر می تواند بخورد ، ۲/۵ کیلوگرم برای هر صد کیلو گرم وزن بدن است .    شتر ها می توانند در هر ساعتی از شبانه روز به چرا بپردازند  ولی معمولا وقتی درجه حرارت محیط بالا باشد از خوردن غذا دست کشیده وضعیت ثابتی به خود می گیرند . بهترین زمان غذا دادن به شتر ، قبل از طلوع آفتاب و یا هنگام غروب است .شترها از گونه های فراوانی از گیاهان بیابانی تغذیه نموده ، قادر هستند که گیاهان مضر ( همچون گیاهان سمی ) را که باعث اسهال شدید می شوند تشخیص دهند .در تغذیه دستی شتر معمولا از یونجه ، جو ، جو دوسر ، علف چمنی و کاه نیز استفاده می شود ولی میزان آنها نباید بیش از ۳۵% مقدار غذای داده شده به حیوان باشد . همچنین می توان علوفه سبز را با علوفه خشک مخلوط کرد و با احتیاط به شتر داد،باید دقت نمود تا میزان و نسبت علوفه سبز به اندازه ای نباشد که باعث ایجاد نفخ در شتر شود .افزودن نمک طعام به جیره غذایی شتر بسیار ضروری است ، به ویژه در مورد شتر هایی که در مراتع بیابانی تغذیه نمی کنند و نمی توانند نمک مورد نیاز خود را از گیاهان شور بیابان تامین نمایند . جهت حفظ سلامتی شتر ، باید روزانه مقدار ۴۵ الی ۱۴۰ گرم نمک به غذای حیوان افزود .

تغذیه دیلاقها                                                                                             

بچه شتر ها یا دیلاقها معمولا تا یک سال از شیر مادر تغذیه می کنند ، به طوری که در دو ماه اول زندگی فقط از شیر مادر تغذیه می کنند و پس از آن ، علاوه بر شیر مادر به چرا در مرتع نیز می پردازند . این وضعیت تا یک سالگی ادامه می یابد و از این سن به بعد به طور کلی از شیر گرفته می شوند و در این مرحله به آنها بله بون گفته می شود .

روش تغذیه شتر                                                                                        

نظم و روش خاصی در تغذیه شتر به کار نمی رود . این کار در درجه اول متکی بر معلومات پرورش دهندگان و در مرحله بعد متکی به نوع شتر های تغذیه شده می باشد . به طور کلی جیره غذایی شتر ممکن است از موارد زیر تشکیل یابد :

۱) یونجه و علوفه به میزان هشت کیلو گرم در روز                                            

۲) جو و جو دو سر به میزان دو کیلو گرم در روز که در شتر های باردار و شیرده می توان آن را به میزان پنج کیلو گرم در روز رساند .                                

۳) نمک طعام به میزان سه کیلو گرم در روز که در شتر های مسابقه ای یا بار کش ، می توان آن را به میزان شش کیلوگرم در روز رساند .                            

۴) ویتامین E به میزان ۱۵۰۰ واحد بین المللی در روز، که در شتر های مسابقه ای یا بارکش می توان آن را به مقدار ۴۰۰۰ واحد بین المللی در روز افزایش داد .

۵) برحسب شرایط موجود می توان برخی از مکمل های غذایی نظیر ویتامینها ، پروتئینها ، املاح و غیره را به جیره غذایی شترها اضافه کرد .

۶) میزان غذای داده شده به شتر در روز نباید بیش از ۲% وزن بدن حیوان باشد .

۷) می توان شتر ها را آزاد گذاشت تا لااقل شش ساعت در روز به چرای گیاهان بیابانی و مرتع بپردازند ، در این حالت می توان مقدار علوفه دستی را با توجه به نوع مرتع موجود کاهش داد .

۸)  باید از دادن غذا به مقدار زیاد به شتر هایی که کار نمی کنند و یا انرژی اندکی مصرف می کنند خودداری کرد زیرا باعث چاق شدن و سختی حرکت آنان می شود .

۹) آب باید در همه اوقات در دسترس حیوان باشد . 

۱۰) می توان از شیر شتر به عنوان غذای کمکی جهت افزایش انرژی در شتر استفاده نمود .

آشامیدن آب توسط شتر :                                                                     

شتر می تواند تا مدتی که گاه به یک هفته می رسد تشنگی را تحمل کند . این مدت بسته به محیط زیست شتر ، نوع کار و تغذیه متفاوت است ، به عنوان مثال تغذیه شتر با گیاهان سبز ، نیاز حیوان را به آب برای مدتهای طولانی برآورده می کند . شتر با سرعتی فوق العاده ، بیست لیتر در دقیقه ، آب می نوشد . مقدار آبی که شتر می تواند در شرایط عادی بیاشامد ، چهل و پنج لیتر  در تابستان و سی لیتر در زمستان است . توانایی تحمل تشنگی در شتر به علت برخی از خصوصیات کالبد شناسی و فیزیولوژیک این حیوان که مهمترین آن افزایش درجه حرارت بدن تا شش درجه سانتی گراد بالاتر از دامنه طبیعی آن است بدون آنکه کوچکترین تاثیری بر مرکز کنترل حرارت بدن داشته باشد . شتر ، بر خلاف حیوانات دیگر ، می تواند حرارت بدن خود را حفظ نموده ، آن را از دست ندهد . این وضعیت متکی بر درجه حرارت محیط ، افزایش میزان تنفس و ترشح عرق می باشد .این حیوان قادر است دفع حرارت مازاد بدن را تا هنگام غروب و حتی هنگام شب به تاخیر بیاندازد اما اگر حرارت محیط بشدت افزایش یابد ، بدن اقدام به دفع مازاد خود از طریق ترشح عرق می نماید .همچنین کلیه های حیوان قادرند ادرار را تغلیظ و تا حد امکان آب را باز جذب و در داخل بدن ذخیره نمایند . این وضعیت در مورد مدفوع نیز صادق است ، بطوری که آب مدفوع در کولون به شدت جذب می شود و مدفوع به صورت خشک و فشرده از بدن دفع می شود.      

پیشنهاد محصول مرتبط :

b shotor آشنایی با تغذیه شتر

     منبع:http://agri86pnu.blogfa.com

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

8 + 2 =