پرواربندی شتر

camel0401 600x445 پرواربندی شتر

اصولا شتر نر بزرگ ۲سال به بالا مناسب برای پرواربندی میباشد . اما میبایست نکاتی خیلی مهم و ریزی را در انتخاب شتر دقت کرد که بتوان زود تر به بازدهی و کشتار برسد .شتر ی را انتخاب کنید که مریز نباشد .در بدنش زخم نباشد .مست نباشد .اگر بتوانید شتر های پاکستانی بالق را انتخاب کنید که مدت زیادی نیست وارد کشور شده اند بهتر است بدلیل اینکه این نوع شتر ها زود تر چاق می شوند نسبت به بیماری ها مقاوم هستند .اما باید این نکته را در نظر داشت وقتی شتر جابه جا میشود ممکن است در مسر گذشتن از مرز و صدور مجوز (در قرنطینه کردن شتر )شتر غذا نخورد اگزر مدت طولانی حدود ۱۰روز طول بکشد روده شتر خشک شده و از غذا می افتد در این صورت ممکن است شتر    ضعف گردد و تاب و توانش کم گردد .که نشانه اش لرزیدن دست و پای شتر است که این نکته خیلی مهم است میباست هر چه سریع تر به دکتر مراجعه ودارو تجویز کرد .که داروها سرم قندی نمکی .آمپول بکمپلکس و ….تقویتی .این نوع شتر میباید سریع غذا بخورد و گرنه دچار مشکل می شود .شتر را باید با غذای که دوست دارد راه انداخت شتر در پاکستان غذای خوبی نمیخورد در پاکستان اصولا از شتر کار میکشند .شتر پاکستانی که معروف به سندی است بیشتر یونجه و کاه میخورد اما بیشتر یونجه .شتر را میباید با یونجه راه انداخت تا شتر اشتها پیدا کند و خراک بییاید وقتی که اشتها آمد و ضعفش برطرف شد و نلرزید میتوان شتر را عادت به غذاهای دیگر داد شترتا شتر چاق گردد یک شتر لاقر حدود ۵۰۰ تا۶۰۰کیلوگرم است وزن این شتر میتواند تا ۱۰۰۰کیلو گرم برسد .غذاهای کعه باید شتر بخورد تا چاق بشود .کاه و یونجه .چاپر(علف زرت )جو اما به صورت آرد شده چون معده شتر نمی تواند جو را حضم کند سبوس بلوط.پنبه دانه برای اینکه روده های شتر باز شود یا نمک یا آب پنیر باید بخورد تا روده هایش باز شود تا سریع غذا بخورد شتر همیشه باید جهت پروار نر و ماده جدا از هم و در جای مناسب نگهداری شود شتر ایران با آب و هئای ایران سازگار و دارای پشم است اما شتر پاکستان بدون پشم است در نقاط سرد سیر مثل چهار محال و بختیاری و اردبیل که هوا خیلی سرد است تا عادت کردن شتر بهتر است با پتون کوهانش را گرو و در جای مسقف نگه داشت

پرواربندی شتر اخیرا در ایران رواج زیادی یافته و بسیاری از روستاییان و دامداران کشور به این کار مشغول می باشند.این حیوان در مقابل تغذیه دستی پرواری عکس العمل مناسبی نشان می دهد که سبب می شود دامداران سود مناسبی را به دست آورند ..

طبق بررسی هایی که از پروار بندی ها به عمل آمده چنین به نظر می رسد که بیشترین اضافه وزن حاصله مربوط به حدود ۶۰ روز اول پروار بندی می باشد که در نتیجه بهره اقتصادی بالاتر مربوط به همان ۶۰ روز اول پرواربندی می باشد.ضمنا تلفات شترها در دوره پرواربندی کمتر از ۵ درصد می باشد.
نکات مهمی که پرواربندان شتر باید مراعات نمایند
۱-انتخاب سن مناسب
بر اساس تحقیقات به عمل آمده بهترین سن و وزن پرواربندی شتران کمتر از۲ سال می باشند که دارای وزن زنده ۱۲۰ تا ۲۳۰ کیلوگرم میباشند که بهتر است در وزن ۲۲۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم به فروش برسند.زیرا در این سنین شتران از توانایی خوبی برای افزایش وزن و درصد لاشه(۵۴%) برخوردار می باشند.
۲-جیره مناسب
بر اساس تحقیقات به عمل آمده مشخص گردیده است که حداکثر تولید از مصرف جیره غذایی حاوی ۲٫۵۶ مگا کالری انرژی قابل متابولیسم و۱۲٫۶ درصد پروتئین خام به دست می آید که با مصرف این جیره میانگین ضریب تبدیل غذایی ۵٫۶۷ نشان داده شده است که هیچ نشخوار کننده ی پر تولیدی قادر به رقابت با این حیوان نمیباشد.
جیره ی غذایی شتر پرواری می تواند مشتمل بر یونجه خشک،جو بلغور شده،سبوس گندم،تفاله چغندر قند،کنجاله پنبه دانه،کاه گندم،نمک و سنگ آهک باشد.
۳-فصل مناسب
نظر به اینکه تنش سرما باعث افزایش ماده خشک مثرفی و افزایش حرارت تولید(ph) و در نتیجه افزایش هزینه ی انرژی می گردد و از طرف دیگر گرما باعث افزایش تعداد تنفس و تغییرات فیزیولوژیکی و ایجاد هیجان می شود.این دو عامل به صورت طبیعی سبب کاهش ازدیاد وزن حیوان می شوند.بنابراین پیشنهاد میگردد شترها در زمان مناسب پروار شوند که در مناطق گرم و خشک کویری مرکزی ایران بهترین زمان از اواخر زمستان تا اواسط خرداد ماه و از اوایل مهرماه تا اواسط دی ماه می باشد.البته میتوان شترها را در فصل های زمستان و تابستان در جایگاه نیمه باز پروار نمود.
۴-انتخاب دام مناسب
برای پروار بندی باید شتری را که دارای اسکلت درشت و کشیده،سالم و بدون امراض پوستی باشد انتخاب نمود.
۵- جداسازی شترها
باید شترهای ماده را جداگانه و حتی دور از دید شترهای نر نگهداری نمود در غیر این صورت شترهای نر حالت مستی به خود گرفته و پس از آن با نخوردن غذا و یا به شدت از غذای مصرفی آن ها کاسته می گردد.
۶-ظرفیت مناسب
در یک واحد صتعتی نباید تعداد شتر پرواری از پنجاه نفر کمتر باشد

انواع سیستم های پرواربندی شتر
می توان به ۳ صورت پروار بندی را انجام داد:
۱-پرواربندی به روش باز یا مرتعی که در این سیستم دام در مراتع چرا نموده و هیچ گونه تغذیه دستی در اختیار دام قرار نخواهد گرفت.این روش پرواربندی شتر،در سالهای پر باران انجام می شود
۲-پروار بندی به روش نیمه بسته یا نیمه باز که در این روش دام در مرتع چرا نموده و شب ها در جایگاه ساده ای مقداری کنسانتره در اختیار دام قرار می دهند.
۳-پروار بندی به روش بسته که دام را در جایگاه بسته ای محصور می کنند و تغذیه صد در صد به صورت دستی انجام می گیرد.در این روش جایگاه دام از ۲ قسمت بهاربند و فضای سرپوشیده یا سایبان تشکیل گردیده و انبار ذخیره ی کنسانتره و هانکار علوفه نیز برای آن واحد در نظر می گیرند.
پیشنهاد می شود به ازای هر ۶ نفر شتر به طور میانگین ۳ متر مربع سایبان و ۶ متر مربع بهاربند با مصالح ارزان قیمت بومی و عرف معماری محلی ساخته شود.
ضمنا توصیه می گردد جهت احداث آخور و آبشخور به ازای هر نفر شتر ۱متر آخور و ۰٫۵ متر آبشخور در نظر گرفته شود.
مدیریت روزانه در واحدهای پروار بندی
جایگاه شتر بهتر است دارای تهویه و نور کافی باشد.مسائل بهداشتی و پیشگیری نظیر واکسیناسیون و مداوا و نظارت بر سلامت دامها طبق نظر و توضیه های دامپزشک صورت گیرد.
قبل از پروار بایستی شترها را حدود ۱۵ روز به غذای پروار عادت دهند و نیز بر علیه بیماری های انگلی داخلی و خارجی مبارزه گردد.بهتر است با سمپاش موتوری و با سموم فسفری بدن دام را هفته ای یک بار سم پاشی نمود و این کار به مدت ۲ بار انجام پذیرد.قرص ضد انگلی نیز باید به دام خورانیده شود.
تعداد دفعات غذا دادن و یا تعلیف شترها می بایست در ساعات مشخص انجام گردد.راه و روش تغذیه بایستی براساس تغذیه روزانه نشخوارکنندگان دیگر باشد.بیشترین مقدار تغذیه در صبح زود و اواخر بعد از ظهر صورت گیرد و تدارک غذا در این ساعت باعث حداکثر مصرف می شود.
علوفه سبز تازه باید خیلی با احتیاط به آن داده شود. زیرا باعث نفخ شکم و اسهال می گردد.در شترهای جوان احتمال ناراحتی های گوارشی بیشتر می باشد.پخش علوفه در وسعت زیاد جایگاه از بلعیدن غذا توسط حیوانات کاسته و غذا در دسترس همه قرار می گیرد.
مواد متراکم باید همیشه بعد از علوفه داده شود تا از پرخوری آن ها جلوگیری شود.قهر یکی دیگر از رفتارهای شتر می باشد.شتر ساعت ها و روزها در یک جا می نشیند و اگر تلاش برای بلند کردن آن صورت گیرد،این رفتار طولانی تر می شود.تهیه علوفه خارج از دسترس حیوان و عدم حضور تماشاگر ممکن است این حالت را از بین ببرد.
در مورد پروار نمودن شترهای نر و نگهداری آن ها با یکدیگر در فصل سرما معملا یکی از آن ها که از دیگران قوی تر است حالت فحلی را از خود نشان میدهد و بقیه از تظاهر فحلی خودداری مینمایند.و اگر بیش از یک دام این حالت را نشان دهد بین آنها نزاع در گرفته و این جنگ تا موقعی که یکی از آنها شکست خورده و حالت جنسی خود را از دست بدهد ادامه دارد.پس میتوان گفت که دلیل فحل نشدن شترهای نر ضعیف در یک گله مربوط به طبقه بندی قدرت در گله می باشد.
منبع:
www.daneshju.ir
hadighazal.persianblog.ir