آخرين مطالب

پرورش ونگهداری مرغ عشق

پرورش ونگهداری مرغ عشق

eshgh3 پرورش ونگهداری مرغ عشق

مقدمه

مرغ عشق از خانواده طوطیان است و مانند اغلب پرندگان زینتی از قاره ی استرالیا به دیگر کشور ها منتقل شده است .مرغ عشق حیوانی اجتماعی است و توانایی های بالایی دارد.این پرنده در رنگهای سبز،آبی،سفید،زرد و مخلوطی از این رنگها در بازار عرضه می شود.این حیوان توانایی تقلید صدا را هم داراست و میتوان به اوصحبت کردن را هم آموخت.اعمال و حرکات عاشقانه ی جفت ها،وابستگی آنها به هم،توانایی دست آموز کردن پرنده،آواز این حیوان،اجتماعی بودن آنهاو… باعث جذب طرفداران زیادی برای این پرنده شده است.
اصول نگهداری
در همه ی حیوانات و مخصوصاً پرندگان نگهداری مطلوب ازآنها به عنوان مهمترین عامل در موفقیت تکثیر نام برده میشود.چه بسا افرادی که عاشق یک پرنده اند ولی بعد از مدتی و عدم موفقیت در تکثیر از آنها دل زده شده و آنها را رها میکنند زیرا (متاسفانه یاشاید هم خوشبختانه)اغلب مخاطبان پرنده گان تکثیر پرنده را هم برای خود خواستارند.
مرغ عشق هم از این قضیه مستثنا نیست چه بسا حدود۵۰ درصد موفقیت در تکثیر این پرنده یا شاید هم بیشتر به عوامل نگهداری آن بستگی دارد.
شرایط نگاهداری مطلوب پرنده:
۱-قفس:مرغ عشق حیوانی است که زندگی گروهی را دوست دارد اما باید این نکته را هم یادآور بلشوم که نگهداری جفت ها برای تکثیر باید در قفس های مجزا صورت گیرد در غیر این صورت حتماً در بین جفت ها بر سر عوامل مختلف درگیری و نزاع را در پی خواهد داشت ولی نگهداری جوجه ها در یک قفس نه تنها اشکالی ندارد بلکهبه رشد و بلوغ و تکمیل این پرنده از همه لحاظ کمک میکند.
قفس مرغ عشق ها باید به اندازه ی کافی جادار باشد زیرا مرغ عشق ها حیواناتی بازیگوشند و مدام به اطراف قفس سرک میکشند.برای یک جفت مرغ عشق برای تکثیر یک قفس حدود۷۵×۶۵×۹۰به اندازهی کافی خوب و جادار است.قفس را هفته ای دو بار تمیز و ضد عفونی کنید.
قفس را در محیطی آرام،بدون دود،با دمای مناسب،بدون رطوبت زیاد،طوری که سگ و گربه به قفس دسترسی نداشته باشند و در دید مرغ عشق ها هم نباشند قرار دهید.به طور کلی آرامش و محیط مطبوع را برای آنان فراهم سازید.
۲-وسایل متفرقه:در قفس ۲ یا سه میله بستگی به اندازه ی قفس قرار دهید.میله ها باید به صورت افقی باشند،در ضمن میله های چوبی ارجعیت دارند.وسایل بازی هم از قبیل آینه و تاب و زنگوله به رشد و تکامل آنها کمک می کند.
مرغ عشق در قفس با وسایل بازی
۳- پرواز آزاد: بعد از ۷-۸ هفته ای که پرندگان در قفس بودند و با آن خو گرفتند میتوانید آنها را آزادانه در اطاق پرواز دهید.
ابتدا در و پنجره ها را ببندید،پرده ها را بکشید طوری که شیشه های صاف معلوم نباشند و جلوه نکنند.بعد وسایل خطرناک مانند بخاری و…را خاموش کنید یا از دسترس پرنده دور سازید.سپس در قفس را باز کنید،بعد از مدتی پرنده ها از قفس بیرون می آیند در اتاق چرخی میزنند و بعد از ۲۰-۳۰ دقیقه درباره به قفس باز میگردند
تغذیه:غذای اصلی پرنده ارزن است ولی دانه های روغنی مثل تخم کتان را نباید در موقع تکثیر فراموش کرد.کاهو،کلم،هویج و میوه های تازه را فراموش نکنید و حداقل در هفته ۳بار به مرغ عشق هایتان بدهید.برای باز دهی بهتر هفته ای یک یا دو بارصبحگاه در آب پرنده ها ۷ تا ۱۲ قطره مولتی ویتامین بریزید و آن آب را پس از ۶ ساعت عوض کنید.
آبخوری های استوانه ای و دانخوری های مخصوص پرنده ها را می توانید از پرنده فروشی ها تهیه نمائید.در ضمن دانخوری را در زیر چوب های قفس و جایی که در معرض کثافات و چلغوز پرنده ها است قرار ندهید.
حمام پرنده:شما میتوانید پرنده ها را هفته ای دو بار حمام بدهید.به این صورت که ضرفی که حدود ۵/۳سانتیمتر آب دارد و طول آن کمی بزرگتر از طول پرنده ها است را در قفس قرار داده و به آرامی قفس را در نور ملایم آفتاب یا در جایی که آفتاب غیر مستقیم می تابدبگذارید.بعد از مدتی خود پرنده ها به آبتنی و حمام می پردازند.به صحنه ی جالبی به وجود می آید که اگر خواستید میتوانید یکبار در جایی که پرنده شما را نبیند بمانید و این صحنه را ببینید.
دمای مناسب:دمای ۱۸ تا ۲۲ درجه برای پرنده ها خوب است.در ضمن محل مرغ عشق ها نباید تغییرات دمایی زیادی داشته باشد چون این امر به خصوص در مرغ عشق های آماده برای تکثیر تعویق در جفتگیری را به همراه خواهد داشت.محل مرغ عشق ها نیز نبایدحاوی رطوبت زیاد،دود،نور مستقیم آفتاب و… باشند.
نور دهی:در این مورد باید به این نکته توجه داشته باشید که این پرنده مانند اغلب پرندگان با تاریک شدن هوا می خوابد.بنابراین مرغ عشق ها را در جایی قرار دهید که با تاریک شدن هوا،درون آن محل هم تاریک شود.یا می توانید در موقع تاریک شدن هوا اگر چراغی روشن است روی پرنده را با پارچه یا پتوی زخیمی که عبور و مرور هوا از آن ممکن باشد بپوشانید.
به طور کلی خصوصیات و شرایط نگهداری پرنده عبارتند از:
نام:مرغ عشق
نام علمی:Budgerigar
زادگاه:قاره ی استرالیا
رنگ ها:سفید-آبی-سبز-زرد-ابلق
طول بدن:۱۸ساتیمتر
دمای مناسب:۱۸-۲۲
تغذیه:ارزن ودانه های روغنی ومیوه وسبزیجات
قفس:۷۵*۶۵*۹۰
مکان قفس:آرام و مطبوع برای مرغ عشق
تعیین جنسیت نر وماده
برای فهمیدن جنس نر و ماده این حیوان بهترین گزینه توجه به پوستی که در بالای منقار قرار دارد و سوراخهای بینی در آن هستند٬می‌باشد.در نوع نر رنگ این پوست آبی تیره‌است اما در نوع ماده آبی روشن ٬قهوه‌ای یا متمایل به قهوه‌ای است.رنگ آبی این پوست در نوع نر همواره مشخص است هرچند در نرها مریض این رنگ مات می‌شود و در نرهای مسن قهوه‌ای شده و ترکهایی در آن دیده می‌شود.اما رنگ این پوست در ماده‌ها متغیر است در موقع تخم گذاری و در جوانی صاف و روشن تر است و پس از این مدت تیره تر و چروک دار می‌گردد.
رفتار شناسی مرغ عشق
مرغ عشق پرنده¬ای هوشمند و اجتماعی است و از بازی کردن لذت می¬برد. مرغ عشق ماده علاقه زیادی به جویدن اجسامی مانند چوب دارد که این تمایل در نرها کمتر است. مرغ عشق علاقه زیادی به همبازی شدن با آدمی دارد و قادر به تقلید محدود صدا و سوت زدن است. مرغ‌ عشق‌ خیلی‌ زود اهلی‌ شده‌ و به‌ خانه‌ خو می‌گیرد. می‌توان‌ به‌ آن‌ یاد داد که‌ روی‌ انگشت‌ بنشیند. حضورسگ‌ و گربه‌ موجب‌ ناراحتی‌ پرنده‌ می‌شود حتی‌ اگر به‌ آن‌ دسترسی‌ نداشته‌ باشند. پرنده‌ جدید را باید به تدریج‌ وارد کرد لذا اگر تصمیم گرفتید تا برای مرغ عشق خود جفت تهیه کنید، بهتر است‌ که پرنده جدید را ابتدا در قفس¬های‌ مجزا ولی‌ کنار هم نگه دارید تا به‌ هم‌ عادت‌ کنند.
تولید مثل
شروع تخم گذاری مرغ عشق در آغاز فصل بارندگی می‌باشد.این پرنده خود می‌تواند ماهها با آب کم زندگی کند اما علت اینکه تمایل شدیدی برای تخم گذاری در فصل بارندگی دارد این است که برای پرورش جوجه‌های خود نیاز به آب دارد.این پرنده لانه سازی نمی‌کند بلکه از سوراخهای موجود بر روی درختان اکالیپتوس استفاده می‌کند.و برای پر کرد کف لانه از پوسته خود درخت استفاده می‌کنند.حتی در صورتی که درختان زیادی در ناحیه موجود باشد تمام جفتهای یک گروه(گروهها معمولا ۱۰ تا ۵۰ تایی هستند) روی یک درخت تخم گذاری می‌کنند.
پرنده ماده ۴ تا ۶ تخم می‌گذارد و به مدت ۱۸ تا ۲۱ روز بروی آنها می‌خوابد و در این مدت مرغ نر در حوالی لانه می‌ماند و نقش نگهبان را بر عهده دارد و از دهانه لانه ماده را تغذیه می‌کند.مرغ نر تا بزرگ شدن جوجه‌ها حق ندارد به لانه وارد شود و ماده این اجازه را به وی نمی‌دهد.
قدرت هضم غذا در مرغ عشق بسیار سریع بوده و معمولا هر ۱۵ تا ۲۰ دقیقه فضله میگذارند.مرغ عشق ماده به علت به خطر نیفتادن سلامتی جوجه‌ها در لانه فضله نمی‌کند و برای این کار از لانه خارج می‌شود البته تعداد ترک لانه باید کم باشد تا خطری متوجه جوجه‌ها نشود.چون نمی‌شود هر ۱۵ تا ۲۰ دقیقه ماده برای فضله گذاری از لانه خارج شود ٬ قبل از اولین تخم گذاری مرغ عشق ماده فواصل بین تعداد دفعات فضله گذاری خود را افزایش می‌دهد و در هر ۲ تا ۳ ساعت مبادرت به انجام این کار می‌کند اما به میزان بیشتری فضله می‌گذارد به این ترتیب به فضله گذاری در مدت طولانی عادت می‌کند.در هنگام تخم گذاری در برخی موارد ماده پرهایش می‌ریزد و احتمالا این کار برای ایجاد محیطی گرم برای تخمها و جوجه‌ها می‌باشد.
بعد از تولد جوجه‌ها ماده آنها را به وسیله خوراک نرم معده اش تغذیه می‌کند و بعد از چند روز بچه‌های بزرگتر از غذای نیمه هضم شده لوله مری و کوچکترها هنوز از طریق معده تغذیه می‌شوند.به منظور جدا سازی تغذیه کودکان ابتدا بچه‌های بزرگر از طریق لوله مری تغذیه می‌شوند و سپس جوجه‌های کوچکتر از طریق معده تغذیه می‌گردند.بعد از به دنیا آمدن جوجه ا ماده کمتر از قبل مبادرت به خروج از لانه می‌کند و تنها مواقع ضروری برای دفع فضله ٬ تغذیه یا تمیز کردن خود خارج می‌شود.
ماده همیشه از طریق نر تغذیه می‌شود که این تغذیه شامل دانه‌های هضم شده آماده نیز می‌شود چون اگر قرار باشد ماده غذا را هضم کند وقت بیشتری می‌برد و شرایط محیط برای تامین غذا نیز نا معلوم است پس باید در وقت صرفه جویی کرد و نوزادان را هر چه زودتر پرورش داد.
دو تا سه هفته مرغ عشق ماده از نوزادان در زیر بال و پر خود مراقبت می‌کند تا اینکه پرهای آنها در می‌آید.بعد از حدود چهار هفته مرغ عشقهای جوان می‌توانند از لانه بیرون بیایند و پرواز کنند.آنه قادر به داشتن زندگی مستقل هستند اما پدر تا یک یا دو هفته از آنها مراقبت کرده و گه گاه تغذیه شان می‌نماید.در حین این مدت مرغ عشق ماده نیز اگر شرایط برای تخم گذاری سری دوم مناسب باشد مقدمات را آماده می‌کند.در سه ماه اول مرغ عشق هنوز پرهای اولیه را دار هست و تفاوت چندانی از نظر ظاهر با مرغ عشقهای بالغ ندارد.تنها رنگشان مات تر از مرغ عشقهای بالغ است.رنگ پوست بینی روشن است و به سختی می‌توان آنها را تعین جنسیت کرد.مهمترین نشانهٔ مرغ عشقهای جوان رنگ چشمان آنهاست که فقط سیاهی آن معلوم است.بعد از ۳ ماه پرهای مرغ عشق می‌ریزد و از این موقع به بعد مرغ عشق کاملا مانند بقیه مرغ عشق‌های بالغ می‌شود و آماده تولید مثل می‌شود.
تغذیه
ارزن مهمترین خوراک مرغ عشق‌ها محسوب می‌شود و تنها در فصول معینی از سال در زیستگاه این پرنده‌ها در استرالیا می‌روید و این پرندگان باقی سال را از تخم خشک سایر گیاهان تغذیه می‌کنند.اما در اسارت باید علاوه بر ارزن رژیم غذایی به صورت ذیل را برای ایشان مهیا کرد:
* سبزی‌های تازه مثل تره که مملو از ویتامین آ می‌باشد ٬ کاهو ٬ اسفناج ٬ هویج ٬چغندر و برگهای این گیاهان را به آنها داد.
* میوه‌های تازه را حتما باید شسته و به آنها داد؛ میوه‌هایی از قبیل:سیب قطعه شده ٬گلابی قطعه شده٬هویج که می‌شود آن را به صورت رنده شده نیز به حیوان داد٬ به توت فرنگی نیز علاقه زیادی دارند و همچنین انگور دو نیم شده را نیز بسیار دوست می‌دارند.
* مواد خوراکی مانند نان خیس شده.
*دانه‌های پخته شده مثل عدس ٬ باقالا و لوبیا.
* بادام خیس شده و خام.
*مرغ عشقهایی که به نوعی رژیم غذایی خاص عادت بکنند به راحتی آن رژیم را ترک نمی‌کنند پس باید از خردسالی آنها را به رژیم غذایی خوبی عادت داد.
بیماری‌ها
در ذیل به برخی از مشکلات شایع در مرغ عشق‌ها و دلایل و علائم و مداوای آنها اشاره شده‌است:

*اسهال
o علائم:دفوع آبکی ٬پرهای کثیف٬ بی‌تفاوتی و سستی.
o علل:سرماخوردگی در اثر جریان هوا٬تغییرات ناگهانی دما٬سرد بودن بیش از اندازه آب خوراکی یا استحمام٬خوراک سرد یا فاسد٬چرک کردن معده یا روده و مسمومیت.
o مداوا:پرهای کثیف را با آب ولرم شسته به خوبی خشک کنید.پرنده بیمار را از سایرین جدا نموده و از دادن خوراک تازه(نظیر میوه و سبزی)به وی خودداری کنید.به او آب جوشیده یا چای نعناع داده شود.
* یبوسیت
o علائم:پرنده در دفع فضله با مشکل بر می‌خورد.
o علل:تغذیه غلط و مسمومیت.
o مداوا:توسط قطره چکان یک قطره روغن کرچک یا روغن زیتون از یک طرف روی زبان پرنده بچکانید.میوه و سبزی و دانه‌های آبدار مفید است.
* فلج
o علائم:حرکت اهسته یک پا یا اختلالات حرکت که رفته فته پدید می‌آید.
o علل:کمبود ویتامین یا حتی جراحت.
o مداوا:اضافه نمودن ویتامین به آب آشامیدنی پرنده ٬سبزی و میوه تازه.
* ضربه مغزی
o علائم:فلج ناگهانی و کامل و یا بیهوشی.
o علل:برخورد به پنجره یا موانع دیگر.
o مداوا:پرنده بیهوش را در مکانی نرم و تاریک بگذارید.سرش باید از بدنش بالاتر باشد.پس از بهوش آمدن محیطش را گرم سازید.
* جراحات پوستی
o مداوا:پرها و محل زخم را با آب جوشیده و ولرم یا حتی با چای ولرم شستشو کنید تا عفونت نکند زیرا زخمهای کوچک خود به خود بهبود می‌یابند.
* بزرگ شدن بیش از اندازه ناخنها
o علائم:رشد بیش از حد ناخن‌ها حتی مارپیچی شدن آنها.
o علل:میله‌هایی که در قفس برای نشستن پرنده گذاشته شده قطرشان کم است.
o پیشگیری:شاخه‌های طبیعی به قطرهای مختلف در قفس گذاشته شود.سنگ ناصاف نیز موثر است.
o مداوا:باید ناخن‌های پرنده را کوتاه کنید به این ترتیب که پرنده را با یک دست گرفته و با مقابل نور قرار دهید به این ترتیب سلولهای خونی ناخن پرنده مشخص می‌شوند ناخنها را تا نزدیکی آنها با ناخن گیر یا قیچی کوتاه کنید.
*بزرگ شدن بیش از اندازه منقار
o علائم:گاهی منقار بالایی یا پایینی چنان بزرگ می‌شود که پرنده قادر به خوردن نخواهد بود.
o علل:تغذیه غلط و استفاده کم از منقار.
o پیشگیری:شاخه‌های طبیعی و سنگ آهک در قفس قرار دهید.
o مداوا:باید منقار را کوتاه کنید احتمالا چند مرتبه باید این کار صورت گیر

منبع : سایت دامپرور

بازنشراز:

www.cloob.com

khomari.com

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

+ 57 = 59